‘Laten wij nu samen, laten wij nu samen - zingen, prijzen, loven de heer.’
Het is inderdaad kersttijd, maar we bejubelen hier nu een geheel andere heer, te weten de anonieme geldschieter die bereid is ADO Den Haag de helpende hand toe te steken.
Gemakshalve gaan we er maar van uit dat het een heer is. Voor hetzelfde geld of misschien wel een hoger bedrag, betreft het een dame. Zo zoemt in dit verband de naam van Sylvia Tóth rond. De zakenvrouw en voormalige topfunctionaris van uitzendbureau Content is een geboren Haagse. Ze beheert de Sylvia Tóth Charity Stichting. De residentieclub als goed doel, zullen we maar zeggen.
Bij het speculeren over identiteit van de onbekende weldoener gaan nog meer namen de ronde. Bijvoorbeeld die van Wim Zegwaard van Zegwaard Autotransport en Henk Jagersma van woningcorporatie Staedion (tevens lid raad van commissarissen ADO Den Haag). Ja, zelfs VHS-topman Ed Maas en zaakwaarnemer Rob Jansen van Sport Promotion worden genoemd. Mooi is dat. Tot ze het ontkennen, zijn ze in positieve zin allemaal verdacht.
Natuurlijk willen we heel graag weten wie de redder in nood is. Hij of zij houdt voorlopig toch maar mooi het schip ADO Den Haag boven water. Een mooi schip, dat dit seizoen tijdelijk op een wat minder aantrekkelijke route zou gaan varen, om daarna weer de zonbestemmingen van de eredivisie aan te kunnen doen. Nu dreigt het door slecht zeemanschap ten onder te gaan.
Misschien spelen bij de gulle gever vooral financiële motieven een rol. Maar het kan niet anders of bij degene die onder zulke barre omstandigheden bereid is een reddingsboot met 800.000 euro erop uit te sturen, moet toch groengeel bloed door de aderen stromen. De investeerder zou zelfs bereid zijn op de lange termijn nog meer geld in de club te steken.
We mogen ervan uit gaan dat de persoon in kwestie in elk geval een zakelijk talent bezit. Dat blijkt al uit het feit dat de geldschieter eerst zeker wil zijn dat er niet nog meer lijken in de kast zitten. Zo ja, dan trekt hij zich alsnog terug en betaalt de gemeente nog een laatste keer de rekening. Met andere woorden: uitstel van executie.
Behalve zijn centen kunnen we in het Forepark iemand met een zakelijk inzicht zeker gebruiken. De tering naar de nering zetten was de voormalige bestuurders en directie vreemd waardoor de begroting al snel iets weg had van een sprookje. Toeschouwers en sponsoren bleven om allerlei redenen weg; de achtergronden zijn genoegzaam bekend. Ook de nu zo kritische gemeenteraad stond erbij en keer ernaar.
Maar laten we de boeg vooruit wenden en hopen dat het tij ten goede keert. Misschien kunnen we als supporters ook een duit in het zakje doen. Niet zozeer via de collectebus als wel met
positieve ondersteuning. Een platgetreden term, ik geef het toe, maar altijd nog beter dan het uit frustratie vernielen van onze eigen gloednieuwe tribunestoeltjes, zoals onlangs gebeurde. Daar wordt de clubkas zeker niet voller van.
Hopelijk komt het allemaal toch nog goed en kunnen we de echte Heer prijzen voor het zenden van deze suikeroom. Fijne kerst.