Tag: gedeelte

Trending: nc waem sloot 1x ruijter jpg

Toon alle shouts

Law:

Kan iemand dat artikel plaatsen is een premium artikel

ALSJEBLIEFT..............

Braafheid en Zuiverloon over mentale problemen in topsport: ‘Harry Maguire durfde zijn kinderen niet meer aan te kijken uit schaamte’
Mentale problemen in de topsport uit de taboesfeer halen. Dat is de missie van de oud-profvoetballers Edson Braafheid (39) en Gianni Zuiverloon (36). Morgen komt hun podcast Building Bridges online. ,,Geloof me: het doet wat met je om op tv te horen dat je er helemaal niets van kunt.’’

De avond voor de WK-finale Nederland - Spanje in 2010. Edson Braafheid (39) kan het beeld nog moeiteloos in zichzelf oproepen. Zat hij daar in zijn hotelkamer in Zuid-Afrika, terwijl hij het vooruitzicht van de mogelijk belangrijkste wedstrijd in zijn loopbaan op zich liet inwerken. Zenuwen en twijfels vulden zijn gedachten. Zou het wel goed gaan? Zou hij, toch een ervaren verdediger, niet pijnlijk door het ijs zakken? En wat zouden die honderden miljoenen tv-kijkers dan van hem denken?

,,Ik had totaal geen controle over mijn gedachten’’, bekent de geboren Surinamer, die in de finale in Johannesburg in minuut 105 binnen de lijnen kwam voor de geblesseerde aanvoerder Giovanni van Bronckhorst. ,,Ik was alleen maar bezig met mezelf moed inpraten. Zo van: laat het alsjeblieft goed gaan morgen.’’

Mentale problemen in topsport vielen decennialang in de categorie zweetvoeten, kalknagels of zwemmerseczeem. Je wist dat er mensen mee rondliepen, maar erover praten? Liever niet. Het paste domweg niet in de machocultuur die presteren op het allerhoogste niveau met zich meebrengt. Je kwetsbaar opstellen maakte je zwak, zo wilde het cliché. Het kon je reputatie en status in de selectie genadeloos schaden.
,,En eigenlijk is dat best gek”, zegt Braafheid, nog altijd woonachtig in de Verenigde Staten waar hij zijn actieve loopbaan afsloot bij Palm Beach Stars. ,,In topsport zijn we met van alles bezig. Met conditioneel fit raken, tactische en technische analyses. Behalve dan met die paar centimeter in je hoofd, de hersenen. Die vergeten we nogal eens. En precies daar valt nog enorm veel progressie te boeken.’’

Om die reden richtte Braafheid, samen met zijn goede vriend en ex-prof Gianni Zuiverloon (36), House of Acceleration (HOA) op, waarin ze mentale problemen bij sporters te lijf gaan. Ze werken hierbij samen met mental coaches, psychologen en ambassadeurs uit de sport- en entertainmentbranche. Hun doel is het verbeteren van de geestelijke gezondheid en het psychisch welzijn van mensen, onder wie (jeugdige) sporters.

Daarnaast starten ze maandag met een podcast waarin ze met bekende topsporters over hun geestelijke obstakels praten. ,,Van de professionele sportwereld wordt nog te vaak een te rooskleurig beeld geschetst’’, vindt Braafheid, die speelde voor onder andere FC Utrecht, FC Twente, Bayern München, Hoffenheim en Lazio. ,,Natuurlijk is het prachtig om voor 80.000 toeschouwers of meer te spelen en goed geld te verdienen. Alleen: dat is de buitenkant. In werkelijkheid gaan heel veel topsporters gebukt onder eenzaamheid, blessureleed, druk van buitenaf en tal van dat soort zaken meer. In ons werk proberen wij een klankbord te zijn voor diegenen die hun zorgen in vertrouwelijkheid van zich af willen praten. Het is echt keihard nodig.’’
Waarom is het zo nodig?

Zuiverloon, oud-speler van onder meer Feyenoord, Heerenveen, West Bromwich Albion en ADO Den Haag: ,,Wat Edson zegt over die dag voor de WK-finale, ervoer ik in min of meer dezelfde mate tijdens mijn eerste periode bij ADO Den Haag. De degradatieperikelen maakten een ander mens van me. Ik raakte geblesseerd, was thuis niet meer de gezelligste en voelde me verantwoordelijk voor de kantoormedewerkers, die misschien wel hun baan zouden gaan verliezen wanneer we eruit zouden gaan met ADO. Het was alsof ik voortdurend een zak bakstenen op mijn rug droeg, zo erg trok ik me de ellende aan.

,,Vooral toen realiseerde ik me dat je je als topsporter heel alleen kunt voelen, dat de spanningen of kritiek op jouw functioneren je te veel kunnen worden. Juist ook omdat kritiek vaak heel persoonlijk wordt. Geloof me: het doet wat met je om op tv te horen dat je er helemaal niets van kunt. Supporters die je afmaken op internet? Het komt binnen bij je, echt waar. Zelfs absolute topspelers laten zoiets niet zomaar van zich af glijden. Op den duur kan die stress gekmakend worden.’’

Neem Harry Maguire. Ik las ergens dat hij uit pure schaamte zijn kinderen niet meer durfde aan te kijken, zo schuldig voelde hij zich ten opzichte van hen

Edson Braafheid
Braafheid: ,,Neem Harry Maguire, die sinds zijn komst naar Manchester United met nogal wat kritiek te maken kreeg. Ik las ergens dat hij uit pure schaamte zijn kinderen niet meer durfde aan te kijken, zo schuldig voelde hij zich ten opzichte van hen. En dit alleen maar omdat hun vader op sociale media voortdurend werd weggezet als miskoop, als nutteloze kracht.

,,En dan is dit nog maar één voorbeeldje, hè, van waarom het bedrijven van topsport nu veel lastiger is dan pakweg twintig jaar geleden. Eén klik op je telefoon en de bagger over jou als persoon druipt vanzelf over je heen. Probeer dan nog maar eens vertrouwen te houden in jezelf. Echt, dat is zo makkelijk niet. Daar kun je als topsporter goed hulp bij gebruiken. Ik had die hulp als profvoetballer althans dolgraag gehad.’’

De cijfers onderstrepen dat er in de topsport nog een wereld te winnen is op het gebied van geestelijke gezondheid. In een vorig jaar verschenen rapport van het IOC is te lezen dat bijna de helft van de sporters wereldwijd kampt met slaapproblemen, terwijl een derde angststoornissen en depressieve klachten heeft. Ook alcoholmisbruik, gokproblemen en suïcidale gedachten zijn geen uitzondering.

Oud-profvoetballers als Jeroen van der Lely en Jordi Hoogstrate kwamen publiekelijk uit voor hun faalangst, Gregory van der Wiel en Ricardo Kishna vertelden over hun paniekaanvallen. Dat deed ook de Amerikaanse turnster Simone Biles, die zo’n beetje alles won wat in haar sport te winnen valt. Onder anderen Gary Speed en Robert Enke kozen voor de dood, mogelijk als gevolg van spanningen tijdens hun voetbalcarrière.

Wat kunnen jullie topsporters bieden?

Zuiverloon: ,,We maken ze mentaal weerbaar. We vragen niet achteloos: ‘Hoe gaat-ie?’ Nee, we verdiepen ons echt in hoe het iemand vergaat, reiken ‘tools’ aan. Zo zorgen we ervoor dat de outside noise uit hun systeem verdwijnt. Dat klinkt allemaal als clichés, maar uit ervaring weet ik dat het belangrijk is dat iemand zich oprecht om je bekommert.

,,Stel: je hebt als topsporter slecht geslapen omdat er privé wat aan de hand is. Denk jij dan dat je zoiets deelt in de kleedkamer? Nee. Eenvoudigweg omdat er misbruik van wordt gemaakt door je ploeggenoten. Je wordt als slappeling gezien. Wij proberen sporters te leren dat kwetsbaarheid tonen geen zwakte is, maar juist een kracht. Als jij vrij in je hoofd bent en goed in je vel zit, presteer je beter.’’

Braafheid: ,,Voetbal is wat je doet, niet wie je bent. Achter iedere topsporter gaat een mens schuil, met zijn of haar eigen problemen. Die nuance wordt te weinig gemaakt. Het is fantastisch, hoor, om – zoals ik ooit – voor Bayern München te mogen voetballen. Alleen: als het dan even niet loopt, als de prestaties achterblijven bij de verwachtingen, is het wel zo fijn als er iemand voor je is die met je naar een verklaring zoekt. Je kunt namelijk helemaal kapotgaan aan die stress, heb ik gemerkt. Daar zouden we, zeker ook de clubs, meer bij moeten stilstaan. Al was het maar omdat ze er belang bij hebben dat hun sporters zo weinig mogelijk aan hun hoofd hebben.’’

Clubs werken toch al met mental coaches?

Zuiverloon: ,,Zeker. Langzaamaan gaat het echt wel de goede kant op. Clubs hebben steeds meer in de gaten dat ontwikkeling van een sporter niet alleen in het fysieke gedeelte zit. Toch kunnen hier nog heel veel stappen in worden gezet. Neem de jeugdopleiding. Hoe bereid je talenten voor op de impact van sociale media, waar ze later mee te maken krijgen? Hoe voorkom je dat ze, zoals Maguire, de kritiek heel persoonlijk opvatten? Onder meer daarin kan nog enorme winst worden behaald.’’

Braafheid: ,,In de ideale situatie heeft iedere topsporter straks een eigen, onafhankelijke psycholoog. Oftewel: een deskundige die er écht voor de sporter is en die geen directe belangen heeft met de club. Ik geloof dat je daarmee heel veel psychologische problemen gaat voorkomen. In de NBA is dit al heel lang vanzelfsprekend en werpt het vruchten af. In Europa lopen we wat dat betreft nog behoorlijk achter.’

Denzel Dumfries gaf tijdens het WK toe dat hij regelmatig hulp inschakelt van een sportpsycholoog. Gaat die bekentenis ook hier leiden tot meer acceptatie van geestelijke gezondheidszorg?

Braafheid: ,,Zeker. Denzel is natuurlijk niet de eerste de beste die dit zegt. Dat zo iemand zich kwetsbaar durft op te stellen, helpt enorm. Ook als voorbeeld naar anderen. Zonder mentale ballast is een voetballer nu eenmaal tot veel meer in staat dan een speler die die problemen wél met zich mee leurt. En wat voor voetballers geldt, geldt net zo goed voor de bakker van om de hoek. Als hij liefde voelt, zullen zijn taartjes ook lekkerder smaken.’’

Maandag start jullie podcast over ‘de mens achter de sporter’, met in de eerste aflevering Urby Emanuelson. Wat kunnen luisteraars verwachten?

Zuiverloon: ,,Diepgaande verhalen van topsporters over waar ze tegenaan zijn gelopen in hun loopbaan. Hopelijk zijn deze levenslessen een inspiratiebron voor de topsporters van de toekomst. Mentale problemen helemaal uit de taboesfeer halen, daar is het ons om te doen.’’

Dick Advocaat over eerste week als ADO-trainer: ‘Spelers kijken hoe ver ze kunnen gaan, dat spelletje is leuk’
Dick Advocaat (75) heeft zijn eerste tien dagen als trainer van ADO Den Haag achter de rug. Op het trainingsveld zichtbaar genietend van zijn nieuwe job en fanatiek met zijn spelers bezig, werkte ‘De Kleine Generaal’ toe naar zijn debuut als trainer van de Haagse club, vandaag op bezoek bij Almere City.

Een voorzet, een schot en de doelman die redt. ‘Mario! Gewoon zo je voet erachter, bam!’, roept Advocaat naar Mario Bilate, die zijn inzet gekeerd ziet worden. Ondertussen doet de Haagse trainer met zijn been de beweging voor die de spits volgens hem had moeten maken. Daarna draait Advocaat zich om en snelt hij in generaalspas naar de plek waar de trainingsoefening wordt hervat, om daar aanwijzingen te geven.
In alles straalt Advocaat tijdens een regenachtige, doordeweekse ochtend op het trainingscomplex van ADO Den Haag in Rijswijk de passie uit die hem zo kenmerkt. Waar trainers die een respectabele leeftijd hebben bereikt het werk vaak aan hun jongere assistent-trainers overlaten, lijkt Advocaat wars van dat soort leeftijdsgerelateerde beperkingen. Bij hem is zijn 75 jaar écht slechts een getal.

Als eerste van de staf op het veld? Advocaat. Hij maakt met meerdere mensen een praatje en grapt wat naar de ‘padboys’, een aantal dagelijks aanwezige supporters die de trainingen vanaf een pad naast het trainingsveld bekijken. ,,Een beetje Haags mooi weer was lekker geweest, hè’’, zegt de ADO-trainer tegen de grinnikende supporters. Nee, het lijkt Advocaat totaal niet te deren dat de pracht en praal van het topvoetbal in Rijswijk ver weg is. Hij geniet, op de plek waar hij zo graag is: een trainingsveld, en ook nog dat van ADO.

Zodra de warming-up begint, verandert zijn ontspannen blik in een serieuze. Vanaf dat moment staat Advocaat karakteristiek met zijn armen over elkaar naar zijn spelers te kijken. Net als tijdens het eerste gedeelte van de training. Hij zet een keer een sprintje in naar een bal om die naar een speler terug te passen. Verder kijkt Advocaat, terwijl assistent-trainer Said Bakkati uitlegt, toe.

Maar naarmate de training vordert, neemt zijn instinct het over. Zodra de Haagse oefenmeester iets ziet wat niet goed gaat, kan hij het niet laten om er toch iets van te zeggen. Dan laat hij de speler in kwestie weten dat het beter moet. In duidelijke bewoordingen, maar ook met armgebaren en door zelf voor te doen hoe het wél moet. En als een speler even achter zijn kont aan gezeten moet worden, zet Advocaat een sprintje in, om zich vervolgens om te draaien en zich weer op de volgende actie te richten.

Onvermoeibaar lijkt hij. De ‘padboys’ zien het met groot genoegen aan. Ze genieten van de pit van Advocaat en dat van enige vorm van verzadiging geen sprake lijkt, na een carrière die hem drie keer bondscoach van Oranje maakte, een UEFA Cup opleverde en een Nederlands landskampioenschap bezorgde. En dat ‘De Kleine Generaal’ toch nog bereid is om hun club erbovenop te helpen.

,,Maar het was wel weer even wennen, hoor’’, blikt Advocaat terug op zijn eerste anderhalve week in dienst van de Haagse club. ,,Elke ochtend kwart voor zeven op, dat was altijd kwart voor negen. En de afgelopen tien dagen was het ook nog slecht weer, dus dat viel ook tegen. Maar het werken met de groep en het spel spelen met elkaar is wel fijn. Op de trainingen gaat het om plezier. De eerste week was best een beetje pittig en de intensiteit was hoog. De spelers kijken ook hoe ver ze bij mij kunnen gaan en dat spel is gewoon nog steeds leuk.’’

In Den Haag gelooft men in elk geval weer dat er dit seizoen toch nog iets mogelijk is. Gezien hoe ADO dit seizoen heeft gepresteerd, moet nog maar blijken of Advocaat het aan de praat krijgt. Er wacht hem een immense klus bij de nummer 17 van de Keuken Kampioen Divisie, te beginnen tegen Almere City.

Fantastisch stuk van HCF zeg, goed uitgepluist allemaal hulde!

Verklaart ook een hoop, zeker het Kuyt gedeelte. Wat een wespennest zeg man man man

https://www.ad.nl/regiosport-den-haag/voetbalattributen-en-oude-beelden-laten-eenzame-ouderen-stralen-we-halen-ze-uit-hun-isolement-br~a5e9a9af/


PREMIUM
Schoenen met stalen neuzen en krantenknipsels uit het verleden. Eenzame ouderen halen voetbalherinneringen op in het stadion van ADO Den Haag. In het midden voormalig FC Den Haag-speler Jacques Smit. © Frank Jansen
Voetbalattributen en oude beelden laten eenzame ouderen stralen: ‘We halen ze uit hun isolement’
Voetbalschoenen met stalen neuzen, krantenknipsels uit het verleden en zelfs een lederen bal met veters. Eenzame ouderen leven bij de maandelijkse bijeenkomsten van ADO in de Maatschappij helemaal op als de verhalen en beelden van vroeger over tafel gaan. ,,We halen ze uit hun isolement. Vaak zie je ineens hun ogen weer stralen.”

Martin van Zaanen 22-10-22, 140

Het is halverwege de ochtend en het achterste gedeelte van De Brasserie op de begane grond van het Bingoal Stadion loopt aardig vol. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op de gracht om het veld en de tribunes met groene en gele stoeltjes. Op de wand van de gracht staan volop historische ADO Den Haag-afbeeldingen en foto’s. Net als op de muren in De Brasserie. Al valt dat in het niet bij wat vrijwilligers binnen op de tafels hebben uitgestald.

Onder die vrijwilligers verzamelaar Hans de Jager en levenslang ADO-lid en wandelende voetbalencyclopedie Frans Leermakers. Ze komen met het ene na het andere voorwerp van ADO, Holland Sport en FC Den Haag op de proppen. Tijdschriften, krantenknipsels en verzamelplaatjes. Maar ook stokoude voetbalschoenen met stalen neuzen en leren ballen, met veter. Als klap op de vuurpijl nemen voormalig eerste elftalspeler Jacques Smit (81) en legendarisch clubicoon Lex Schoenmaker (75) plaats aan tafel. Dit alles onder de noemer ADO-Herinneringen, één van de projecten van de stichting ADO Den Haag in de Maatschappij.

,,De deelnemers aan dit project zijn inwoners van verschillende woonzorgcentra. Zij worden uitgenodigd om hier samen herinneringen op te halen aan de hand van historische voorwerpen en beeldmateriaal. Zo bieden we ze de kans om uit hun isolement te komen en weer eens sociale contacten op te doen”, vertelt Lewis Walker, één van de organisatoren.

De Jager vult aan: ,,Het is goed als deze mensen prikkels krijgen. En voetbalhistorie kan bij uitstek voor die prikkels zorgen. Mensen die zich nog maar heel moeilijk dingen kunnen herinneren, krijgen soms ineens een helder moment als ze iets van vroeger horen of zien. Dan zie je die ogen ineens weer stralen. In gedachten zijn ze terug in hun jeugd. En voelen zich weer even jong.”

Elke bijeenkomst met de ouderen kent de opbouw van een wedstrijd: de eerste helft, de rust, de tweede helft en het ‘Haags Kwartiertje’. Al snel is in De Brasserie duidelijk dat het werkt. Deelnemers laten de herkenbare voorwerpen door hun handen glijden. Namen komen naar boven. Aad Mansveld, die ‘lange’ Van Vianen en Abe Lenstra. Sommige gezichten van de deelnemers, onder wie opvallend veel vrouwen, krijgen een weemoedige glans als ze beginnen te vertellen.
Iedere keer als we een glimlach van herkenning op het gezicht van de deelnemers kunnen laten verschij­nen, word ik daar gelukkig van

Lewis Walker
Opvallend is de aandacht, die alle ouderen krijgen. En hoe iedereen in z’n eigen tempo en met z’n eigen intensiteit aan deze bijeenkomsten kan meedoen. De Jager: ,,Weet je wat ik ook mooi vind? Om te zien hoe de begeleiders van die mensen er ook in opgaan. Zo’n stadion blijft toch een aansprekende omgeving. Als dit voor hen eens per maand ook een uitje is, vind ik dat hartstikke mooi meegenomen.” Lewis Walker: ,,Iedere keer als we een glimlach van herkenning op het gezicht van de deelnemers kunnen laten verschijnen, word ik daar gelukkig van.”

Een extra dimensie aan deze bijeenkomst, vormen de twee helden van weleer, die zelf op het veld hebben bijgedragen aan de sportieve successen van de club. Smit, tussen 1959 en 1969 verdediger bij FC Den Haag, en Schoenmaker vertellen uit eerste hand hoe het er toen allemaal aan toeging. Eerstgenoemde heeft wel een idee waarom juist voetbalherinneringen van toen zich zo hardnekkig in het geheugen nestelen. ,,In die tijd zag je op televisie af en toe een flard voetbal voorbijkomen”, zegt hij. ,,Maar je zag het vooral met je eigen ogen. Zo’n bezoek aan het Zuiderpark met alle geuren, kleuren en emoties blijft denk ik langer hangen. Helemaal als dat jeugdherinneringen zijn.”
Schoenmaker weet nog wel een aantal redenen. ,,In de tijd dat wij speelden, was het ook allemaal een stuk overzichtelijker. Teams kwamen jaar in, jaar uit in dezelfde samenstelling het veld op. Clubs speelden altijd in dezelfde tenues.” Daarbij speelde hij in een tijd dat de topclubs met knikkende knieën naar een uitverkocht Zuiderpark kwamen. Schoenmaker knikt: ,,Dat scheelt ongetwijfeld ook. Neem onze Europese avonturen, onder andere tegen West Ham United. Daar worden wij als jongens van toen nog steeds op aangesproken.”

Rapport met de datum 17-7-2022! zo lezend is er nog weinig verandering zichtbaar dus dan vrij logisch dat de gemeente als hoofdverantwoordelijke acteert zoals ze de eerste thuiswedstrijden hebben gedaan. Behoudens dan het dichthouden van een kidstribune.

Als je alle advies en risico vakjes van het rapport onder elkaar zet zou je denken dat er als eindverantwoordelijke bij de club maar 1 optie mogelijk is.... verschil van inzicht ontstaan in het te voeren beleid. Maar niet is minder waar want hij zit er nog. Mooie taak voor de supportersvereniging(en) om met die rapport onder de arm een statement te maken en dit uit te dragen in alle(sociale) media kanalen.

Wat bij mij vooral snel is blijven hangen na het lezen van het rapport is:
- de max. 35 eigen stewards die zelf kunnen bepalen of ze komen en waarvan bij een gedeelte de papieren eigenlijk ook niet in orde zijn. Schrikbarend eigenlijk 35 stewards op 15.000 man / vrouw (wedstrijd Excelsior) dat is niet een beetje veel te weinig.
- Punten op de gracht mogen niet omdat dit als uitwijk mogelijkheid moet dienen bij calamiteiten.
- Advies van camera`s bij de toegangscontrole en een foto maken van iedere supporter die binnenkomt. Die camera`s zijn er toch gewoon? In de eerste paar seizoenen zijn er totaal miljoenen naar het beveiligingssysteem gegaan waaronder de biometrische gezichtsscan?

Wat in mijn optiek buiten schot blijft is het handelen van de politie en dan met name op 1 punt waar ik me al jaren over verbaas. Namelijk het doen van charges direct voor uitgangen van een stadion. (Eagles, Den Bosch en Excelsior thuis) Hiermee betrek je direct alle goedwillende supporters waaronder ook mensen die slecht ter been zijn en kinderen.
Tegen Excelsior meenden ze zelfs dat het een goed idee was om de uitgang te blokkeren door er een ME in te parkeren. Weg vluchtweg voor alle mensen die toen nog in het stadion waren.... had anders kunnen uitpakken.

Afsluitend hebben de supporters natuurlijk ook genoeg te doen en mag je ook een soort van actieplan van verwachten in mijn optiek. Zo`n soort van ordehandhaver per bus zoals bij Eindhoven en Excelsior uit is een goed voorbeeld van een maatregel.

ps Men/we moeten ook niet de illusie hebben dat je, bij zo`n wedstrijd verloop en bij zulke belangen, alle ellende 100% kan voorkomen. Nac 2 jaar daarvoor en De Graafschap een jaar daarvoor kunnen erover meepraten.

Kees:

AZ heeft een heel klein achterland (concurrentie van Amsterdam).

Heerenveen en Groningen teren op een stevige omzet van SCC`s en hebben weinig bedrijvigheid in de omgeving in vergelijking met onze club.

Ik blijf erbij dat ADO de potentie en mogelijkheid heeft om bij de top zes te horen. Maar ja, al die ego`s ..............

Je zegt het goed Kees, Potentie.
Helaas slagen we er al 30 jaar niet in deze potentie voor een gedeelte te benutten.
Geen visie, geen beleid, jeugdafdeling doen ze maar wat op enkele mensen na, sponsoren worden weggejaagd, suporters worden weg gekeken, financiele janboel, allemaal gericht op korte termijn en daarna zit de club weer in nood.

De passanten in het bestuur ontbreekt het aan "Hoe run je een voetbalclub"
Het zijn allemaal lichtgewichten geweest op vd Kallen na.

Ik denk dat we de potentie ook nooit gaan waarmaken. De bedrijven staan op zijn minst zeer sceptisch tegenover onze club. Als je de berichtgeving over onze club de laatste 10 jaar in kaart brengt ken je wel janken.

Er is niets te vieren, het voetbal is in de eredivisie was al jaren om te janken. En na een (plotseling) heel leuk jaar in de KKD is het nu opnieuw kommer en kwel.
Achterin is het een gatenkaas en wat halen we binnen, de vijfde buitenspeler voor de voorhoede.
Wat Bleek hier shoute: we zijn in alle opzichten een pauperclub waar eigenlijk weinig logische beslissingen worden gemaakt.

Vak_W:

Ik vind dit onzin. Hoe lang gaan we nog roepen dat `Excelsior nog in het hoofd zit`? Zijn deze spelers geen profs die de knop om moeten zetten? En buiten dat is niet dit hele elftal `belast` met de wedstrijd tegen Excelsior.

Er zijn geen aanknopingspunten. Wij staan niet 16e omdat het kwartje steeds nét niet onze kant op valt. Wij staan 16e omdat er weinig tot geen voetbal in de ploeg zit, we onze spelers niet op de juiste manier gebruiken, onze spelers geïrriteerd zijn, wij onze tegenstanders onze wil niet op kunnen leggen en andere teams gewoon veel beter zijn. Tel daar een trainer bij op die zijn eerste stappen zet in het vak en je hebt een recept voor ellende.

Kishna en een CV gaan bovenstaande problemen niet oplossen, want Kuyt is in staat om Kishna de opdracht te geven tot onze zestien met zijn tegenstander mee te lopen. Zolang Kuyt de (tactische) beslissingen neemt, gaat dit niet goed komen.

Er roepen hier mensen dat ADO Kuyt tot de Kerst of zelfs tot februari moeten geven. Tegen die tijd hebben je supporters alles al gesloopt, hebben je beste spelers hun zaakwaarnemers al gevraagd op zoek te gaan naar wat anders, is er geen sponsor meer te vinden en sta je onderaan in de KKD. Waanzin...

Ik ben het voor een heel groot gedeelte met je eens. Goed verwoord.

ypenburg070:

Misschien een koe in zijn reet kijken, maar hoe had onze wereld er uit gezien als de Haagse investeerders de club hadden gekocht.

Ik heb dit jaar meer dan ooit het gevoel dat er een afstand is tussen de club en ik als supporter. Het ligt niet zozeer aan de tegenvallende prestaties want dat heb ik vaker meegemaakt, maar ik kan mij dit jaar niet identificeren met de club..

Waar komt het wel door.. geen idee.. misschien het gevoel dat het team als los zand aan elkaar hangt en dit ook uitstraalt met onze clubheld van dit moment, Thomas, voorop.. een eigenaar die zich totaal niet laat zien (buiten een eenmalig “welkoms”filmpje).. de slechtste Algemeen Directeur in jaren.. een ploeg die eerder op de A1 van Feyenoord lijkt, dan op onze eigen spelers en onze eigen club.. een in mijn ogen te onervaren trainer die meer bezig is met praatsessies en etentjes dan prestaties op het veld..

Ik weet het niet. Ik baal met de dag meer en heb voor het eerst in jaren dat ik geen zin heb om meer heb om een wedstrijd te bezoeken.

De club wordt al jaren geleid door figuren die 2 ton per jaar pakken maar niets goeds voor de club betekenen. Reijntjes is al de zoveelste die niet weet een prof voetbal organisaties te leiden.

We verkopen spelers maar de opbrengst moet geheim blijven. Clubcardes, seizoen kaarten, je ken er weken nee maanden op wachten omdat de organisatie niet op orde is

We hebben teveel soaps gehad de laatste 40 jaar.
De overname is door Reijntjes gestuurd naar deze eigenaar en tijdens deze soap bleek ineens dat we een bijzonder leuke groep spelers hadden. Het lukte net niet te promoveren.

Dan zou je denken bij een profclub dat we een sterkere ploeg moeten formeren om de doelstellingen van Ons directeurtje waar te maken. Het is typerend dat onze club een berg hele zwakke spelers heeft weten binnen te halen. Want dat is wel heel duidelijk geworden. En als klap op de vuurpijl halen we een beginnende trainer binnen die bekend staat slap lullen en bij Feyenoord weggestuurd is want de JO19 nam hem niet serieus.

Maar de supporters moeten het elftal steunen maar hoe dan als een groot gedeelte thuis moet blijven en er helemaal niets geboden wordt door de spelers waar Wentgens het vaste Aanspeelpubt is en het meeste balbezit heeft.

Baco070:

Grappig om te zien dat iedereen nu vind of denkt dat het lek boven is na een overwinning op een veredeld B1 elftal. We moeten vooral blij zijn dat Ajax 1 tegelijkertijd speelde en er dus een aantal zeer goede spelers er tegen ons niet bij waren. De rest wat er bij hun op het veld stond had nog niet eens de leeftijd om een Toto’tje in te mogen vullen. Er was er 1 ouder als 19 en waren het vooral 17 en 18 jarige jongetjes met het fysiek dat bij die leeftijd gebruikelijk is.

We hadden bij rust 24% balbezit. Tuurlijk weet ik dat je niet altijd veel balbezit hoeft te hebben om goed te spelen of te winnen maar 24%(!) is wel heel erg weinig. Verdedigend was het weer een aantal keer zeer matig. Verschil met de afgelopen wedstrijden is dat je ze voorin er nu wel in schiet.

Ik wil niet te negatief zijn na zo een goed resultaat maar ik denk niet dat, ondanks dat je nu natuurlijk wat meer zelfvertrouwen hebt gekweekt, we vrijdag ineens Willem 2 gaan oprollen en we weer aan de bovenste 2 plekken kunnen gaan denken.

Ik vind ons nog lang niet op het niveau van vorig seizoen en daarmee doel ik niet eens op het laatste deel van het seizoen. Ook in het begin van vorig seizoen vond ik ons beter als dat we nu zijn. Zal natuurlijk ook wel met het een en ander te maken hebben kwa druk die de ploeg is opgelegd door onze staf en de buitenwacht.

Deze overwinning is een stapje in de goede richting maar als we willen meedoen bovenin moet er echt nog heel veel gebeuren. Een ervaren centrale verdediger (beter dan het niveau Werker) zou daarbij heel veel schelen.

Helemaal mee eens. We hebben op de counter gewonnen van de A1 van Ajax. En bij vlagen werden we zoekgetikt. We proberen hoge druk te geven op momenten maar dat was vorig seizoen veel beter georganiseerd. Nu mislukt t continu en vangen ze het grootste gedeelte van de wedstrijd een jeugdelftal op op de middenlijn om vervolgens bij balbezit direct de lange bal te spelen naar Verheyd. Tegen een volwassen ploeg redt je t absoluut niet met dit voetbal en dus zie ik t ook tegen WillemII somber in. Ongelovelijk met zon brede selectie ! 3 punten thats it maar Kuyt heeft me nog lang niet overtuigd !

opper:

Typo, Nasser was 1.7

Wie heeft dat geld gehad dan? Het was ongeveer 4 ton waar een groot gedeelte bestemd was voor een zaakwaarnemer

Je kan alleen shouten als je bent ingelogd

Aad, Erik070, MTB, priveopcadd, wiegah070, GroenGeelHart070, langnek, JoostJ, BobM, lernst, pwr, Tuurke63, koossie en 82 gasten.

Bekijk de topshouts